Maandag en dinsdag 23-24 februari
We zijn er!!!!
Maandagmorgen zijn we rond een uur of 8 vertrokken richting Frankrijk. Onderweg was het allemaal nog behoorlijk stilletjes. Er gingen een heleboel vragen door mijn hoofd zoals: Hoe zien de kamers eruit? Welke lessen moeten we volgen? enz...
Toen we aankwamen op de universiteit werden we meteen onthaald door Agnes. Ze heeft ons eerst een korte rondleiding gegeven en ons kamers toegewezen. De kamers vallen nogal klein uit, om niet te zeggen 'zeer' klein. Maar goed, we zullen het wel overleven ;).
Nadat ik een beetje uitgepakt had, gingen we nog even naar de carrefour om nog een aantal spulletjes te kopen zoals een klein kastje enz.
Ik ga heel even in het 'lees verder' kadertje typen zodat ik hier voldoende ruimte blijf behouden... Dus ben je nog nieuwsgierig, lees dan verder ;)
Dus we waren nog een aantal kleine spulletjes gaan inkopen. Het was allemaal nogal overweldigend en vermoeiend. Het besef kwam er dat ik hier 3 maanden moest blijven en dat het eigenlijk wel een grote stap was. Je bent 3 maanden van huis, je moet lessen gaan volgen in een andere taal, je moet voor eten zorgen, de was doen enzovoort. Nu ik dit begon te beseffen, gingen er een hoop vreemde gevoelens door mij heen. Okee, ja, ik heb ook wel een traantje moeten laten. Dat mag toch wel, of niet?
Het was een vermoeiende dag en ik was blij dat ik kon gaan slapen. Spijtig genoeg heb ik niet zo goed geslapen deze nacht, mijn bed piepte langs alle kanten en ik heb zowat elk uur van de klok gezien. Maar goed, een nieuwe spannende dag brak aan.
Om half 11 hadden we een afspraak met Agnes voor een uitgebreidere rondleiding en we kregen ook een heleboel informatie rond het volgen van lessen e.d. .
Al deze informatie overrompelde me wel een beetje, ik moest me zeer goed concentreren op de taal en ook op de informatie die we allemaal kregen. Dat is best wel vermoeiend hoor!
Ondertussen was het al middag geworden en begon mijn maag naar eten te roepen. Snel wat eten naar binnen spelen en in de namiddag kwamen ons mama, papa en broertje mij even oppikken om even naar de kust te rijden. Ik heb nog even kunnen genieten van het gezellig samenzijn, morgen vertrekken ze namelijk weer naar huis en sta ik er echt alleen voor. Ik ben eens benieuwd hoe ik het er van af zal brengen.
Het is allemaal heel spannend en voorlopig :p ben ik hier nog wel graag hoor!
Doei!!

Reacties
Dag Stef en andere Caen'ers,
Wat een kleine kamers inderdaad. De kamer nodigt allesizns uit om er weinig te vertoven en zoveel mogelijk van de streek te zien, dingen te doen, ... Ik hoop dat de zenuwen om het grote avontuur wat minderen en plaats maken voor vele nieuwe indrukken. Waar is de tijd dat je nog braafkes in m'n PLM-groepje zat...
Succes ginder.
Kristien Aubroeck 26-02-2009 @ 22:35
Hoi Stefke!!
Wel spannend allemaal he... Ben echt benieuwd...
Maar maatje, we gaan u echt missen!
Tussen het maken van de lesjes door heb ik toch al vaak
aan jullie gedacht...
Hou je goed daar en laat snel iets van je horen he...
xxx eline
(p.s. 'k zal uw broerke ondertussen wa in't oog houden,
aangezien jij er nu even niet bent... hehe!)
eline 27-02-2009 @ 11:43
Reageren